نابودی اوزون در قطب جنوب به دلیل شرایط آب و هوای موجود در بالای قطب جنوب است .
اخیراً دانشمندان علت ایجاد حفره در لایه اوزون را گرداب های سنگین ، كه در قطب جنوب جریان دارند ، می دانند . در زمستان در طول شبهای قطبی، نور خورشید درتمام سطح قطب جنوب در دسترس نیست ، به همین دلیل در این قطب در لایه استراتوسفر طوفان هاى سنگینی گسترش مى یابند كه به آن ها "گرداب قطبی مى گویند . گرداب قطبی می تواند ذرات سازنده هوا را تجزیه كند .
این گرداب ها باعث ایجاد ابرهاى سردی می شوند كه بر فراز قطب جنوب جریان می یابند. كه به این ابرها "ابر استراتوسفر قطبی" (polar stratosphere cloud) می گویند.اختصار آن psc است. Pscها بسیار سرد هستند و دمای آن ها حدود 80- سیلسیوس است.* Psc از نیتریك اسید تری هیدرات
تشكیل شده است و با ابرهایی كه ما آن ها را در آسمان می بینیم كاملاً متفاوتند. پس این ابرهای اسیدی می توانند لایه اوزون را تخریب كنند. "بنایراین با استناد به تحقیقات انجام یافته ،موارد زیر را می توان از عوامل موثر در تخریب لایه اوزون دانست:
محور زمین به گونه اى مى باشد كه نور خورشید به قطب شمال بیشتر از قطب جنوب مى تابد به همین دلیل ضخامت لایه اوزون در قطب شمال بیشتراز ضخامت آن در قطب جنوب مى باشد ( زیرا ما گفتیم كه پیوند میان مولكول اكسیژن و اتم اكسیژن در مولكول اوزون بسیار ضعیف مى باشد و ممكن است با كوچكترین برخورد از هم جدا ویا با دریافت كوچكترین انرژى(مانند انرژى تابشى خورشید ) به حالت اولیه خود برگردند.
از مورد دوم نتیجه مى گیریم كه هواى قطب جنوب سردتر از هواى قطب شمال مى باشد ، بنابراین هواى گرم هنگامى كه بر اثر جریان هایى به قطب جنوب مى روند ، چون سبك مى باشند ،به سمت بالا مى روند و موجب نابودى لایه هاى اوزون برفراز قطب جنوب مىشوند.
در زمستان نور خورشید كاملاً در تمام سطح قطب جنوب در دسترس نمی باشد، واین امر باعث كاهش دما و تشكیل ابرهای psc می شود .
ابرهای psc اسیدی هستند و به همین دلیل آن ها به لایه اوزون آسیب می رسانند."
پس نتیجه می گبریم :
در طول زمستان ( از فروردین تا شهریور ) زمانی كه تابش خوردشید كم و یا اصلا وجود ندارد استراتوسفر بالای قطب جنوب از هر زمانی سردتر و سردتر از هر نقطهدیگر روی زمین میشود.
دمای بسیار پایین و بادها سبب ایجاد یك گرداب هوایی قطبی چرخان میشوند. از آنجایی كه ابرهای یخی استراتوسفر شامل بلورهایی از نیتریك اسید میباشند. ذرات فعال كلر روی سطح ابرها میعان میكنند . در بهار بابازگشت درخشش آفتاب و واكنش منتهی به رهاسازی رادیكال كلر ، آغاز شده و كلر مونوكسید به تخریب اوزون می پردازد. در عمل هوای كرمتر گرداب هوایی رااز بین میبرد و هوایی كه كمبود اوزون دارد به سمت استرالیا ، نیوزیلند و لبههای جنوبی افریقا و آمریكای جنوبی گسترده تر میشود و به مدت چند هفته آن جا باقی میماند.
اگر دما در زمستان قطب جنوب این قدر پایین نبود ونیتریك اسید متبلور تشكیل نمیشد ، به جایآن گاز نیتروژن اكسید با CLOواكنش داده و كلر ونیترات تشكیل میشد و نابودی اوزون را محدود میساخت .هالونها (Hallon) كه تركیباتی از برم هستند ، در تخریب لایه اوزون دخالت دارند. این موادهستند و به عنوان عامل اطفای حریق به كلر میروند ، اما به جای رادیكال كلر ، رادیكال برم تولید میكنند. عامل دیگر تخریب لایه اوزون رها ساختن اكسیدهای نیتروژن است كه به وسیله میكروارگانیسمهای خاك و اقیانوسها آزاد میشوند.